Loslaten is super moeilijk. Een situatie uit het verleden, een ruzie, een verlies, ... Vaak krijg ik de vraag van cliënten hoe ze ooit in staat zullen zijn om iets te kunnen lossen en verder gaan met hun leven. In dit artikel tracht ik een voorzichtige start te maken.

Laat me eerst starten met een klein verhaaltje over loslaten:

2 monikkenEr liepen eens een oude en een jonge Zen-monnik langs een weg. Op een gegeven moment kwamen ze bij een rivier, die ze moesten oversteken. Op de plek waar de weg en de rivier elkaar kruisten, stond een mooie jonge vrouw in een zijden kimono. Zij vroeg of de monniken haar konden helpen bij het oversteken. De oude Zen-monnik aarzelde geen moment, nam haar in zijn armen, droeg haar naar de overkant en zette haar daar neer.

Zwijgend vervolgden de monniken hun weg.

's Avonds laat toen ze onderdak hadden gevonden in een tempel kon de jonge monnik zich niet langer bedwingen en vroeg: "Wij Zen-monniken mogen ons tijdens onze training niet met vrouwen bemoeien, laat staan aanraken. Waarom heb jij dat dan toch gedaan?"

De oudere monnik antwoordde: "Ik heb de vrouw opgepakt, naar de overkant gedragen, haar daar neergezet en losgelaten. Jij draagt haar kennelijk nog steeds met je mee en hebt haar nog niet losgelaten."

Loslaten versus vasthouden

Iets loslaten dat ons raakt, dat belangrijk voor ons is, is niet zo eenvoudig. Om beter te kunnen loslaten, moeten we eerst even kijken naar waarom we iets willen vasthouden. Het heeft volgens mij te maken met identiteit en het ego. We houden iets vast omdat we vinden dat het bij ons past of dat het iets zegt over wie we zijn (of moeten zijn). Stel je voor dat je net jouw ontslag hebt gekregen, dan kan ik me voorstellen dat het ontzettend moeilijk is om dat los te laten. We hebben ons gehecht aan een bepaalde functie of ruimte die je inneemt. Uiteraard is er ook de dimensie van geld verdienen, rekeningen kunnen betalen, je gezin onderhouden, een zinvolle dagbesteding, ...

3 tips om beter los te laten

1. Oefen jezelf in onthechting

Loslaten moet je op een gegeven moment alleen doen als je ook iets hebt vastgenomen (hechting). Zelf probeer ik bewust te zijn wanneer ik de neiging heb om me aan iets te hechten. Alleen de wetenschap dat ik me hecht, kan me helpen bij het loslaten. Dit doe ik vooral door het beoefenen van meditatie en mindfulness.
Voor alle duidelijkheid: hechting is ook noodzakelijk in het leven. Kinderen hechten zich aan ouders of een ander betekenisvolle persoon waardoor ze in een veilige en gezonde opvoedingssituatie terechtkomen. Partners hechten zich aan elkaar waardoor ze samen door het leven kunnen gaan. Lijden die veroorzaakt wordt door hechting is deel van het leven.

2. Maak een hanteringsgedachte

Een hanteringsgedachte is een zinnetje die je helpt om beter om te gaan met een bepaalde situatie. Een zinnetje die ik zelf vaak gebruik is: "t'is teken dat het zo moet zijn". Maar je hebt uiteraard veel variaties. Bv:

  • "niet iedereen hoeft het eens te zijn met mij"
  • "mijn partner is niet verantwoordelijk voor mijn geluk"
  • ...

3. Schrijf erover en maak er een ritueel van

Maak voor jezelf 15 minuten de tijd en schrijf erover. Schrijf waarom je het moeilijk vindt om die bepaalde situatie  los te laten. Lees het daarna luidop en verbrand daarna het papiertje.

Welke gouden tip heb jij om los te laten?

Sinds enkele dagen ben ik terug in het land. Die 3 weken verlof hebben mij echt deugd gedaan. Ik krijg daar telkens zoveel nieuwe inspiratie en inzichten door. Een mens zou beter altijd op verlof gaan ;-)

Hier zie je een grappige vakantiefoto van mijn twee dochtertjes.  Wat groeien ze snel op. Ik hem maar 1 wens voor mijn kinderen, en dat is dat ze echt het leven leiden dat ze zelf willen. 

Geen enkele wind is gunstig als je niet weet waar je heen wil

  • Ken jij dat gevoel dat je maar wat zit aan te modderen?
  • Dat je steeds bezig bent met het inlossen van verwachtingen van anderen, maar dat je eigen projecten geen plek krijgen?
  • Dat je heel veel leuke ideeën hebt, mooie plannen, maar dat je er niet toe komt?

Voor mij een erg herkenbaar gevoel. Althans, iets wat ik tot voor 2007 heel goed kende. Ik leefde het leven van anderen.
Ik geef je graag 5 tips die je helpen om dat leven te leiden dat helemaal bij jou past.
 

5 tips om meer je eigen leven te leven 

  • Begin met het einde voor ogen
    Stephen Covey is helaas vorig week gestorven, maar zijn ideeën zullen nog lang blijven bestaan. Een van zijn bekendste quotes is: “begin met het einde voor ogen”. Hoe wil jij terugblikken op jouw leven eenmaal je op je sterfbed ligt?
  • Ken je eigen waarden en normen en maak principes.
    Wat is belangrijk voor jou en waar wil je geen aandacht aan schenken? Mijn gratis e-book is een handige tool om hier werk van te maken. Je kan het hier downloaden
  • Maak een Bucketlist
    Een Bucketlist is een wenslijst met wat je ooit nog wil doen in je leven. En ja… er mogen best wel zotte ideeën tussen staan zoals “een jaar in het buitenland wonen” of “100 mensen knuffelen” of …
  • Maak regelmatig tijd om even naar binnen te keren.
    Door af en toe naar binnen te keren en jezelf de vraag te stellen of je nog op het juiste spoor zit, kun je ook bijsturen wanneer nodig. Mindfulness kan hierbij een erg goede hulpbron zijn.
  • Zoek een coach / therapeut waarmee het klikt
    Tja, is misschien een open deur intrappen… Zelf ga ik al jaren naar een coach / therapeut. Het is voor mij een manier om tegen iemand die volledig onpartijdig is mijn gedachten te kunnen vertellen. Iemand die me eerlijk feedback geeft. Iemand die me inzichten geeft en af en toe ook confronteert. Je hoeft helemaal geen acuut probleem te hebben om naar een therapeut of coach te gaan. Sterker nog… misschien kun je op deze manier acute problemen vermijden

 

Wat ga jij vanaf nu anders doen?
Wat is jouw tip om een leven te leven dat echt bij jou past?

In dit artikel schrijf ik over mijn ervaring op Pukkelpop. Leen en ik waren samen om het einde van onze vakantie te vieren, zoals we elk jaar doen. Het heeft me heel wat nieuwe inzichten gegeven over het leven en over wat echt belangrijk is.

Verder in het artikel geef ik je 5 methodes om tot de juiste beslissing te komen.

Gelukkig kan ik je zeggen: tot binnenkort!

Jan

 

Hoe mijn ervaring op Pukkelpop hielp een beslissing te nemen

Pukkelpop 2011 zou een fantastisch orgelpunt worden van onze vakantie in Kroatië (zie foto hiernaast). Maar zoals je wellicht weet is dat eventjes anders uitgedraaid. Gelukkig zijn we er levend uitgekomen maar toch hebben we de schrik van ons leven opgelopen.

Toen het begon te druppelen

keken we naar een fantastisch optreden van Skunk Anansie. Het begon toch wel erg hevig te regenen, dus gingen we schuilen onder de grote eettent achterin de festivalweide.
Het werd erg donker en er kwam een hevige wind opzetten en het begon wel erg hevig te regenen en te hagelen. Hagelstenen zo groot als tennisballen. Eerst was er ambiance, maar dat sloeg snel over in paniek. De wind was zo hevig dat ik er bang van werd. Je hoorde mensen roepen, de lucht zag bruin en groen.

Toen gebeurde het ondenkbare: Lees de rest van het artikel

Al jaren tracht ik bewuster in het leven te staan, meer te genieten en dankbaar te zijn voor wat er is. Maar... toegegeven... dat lukt me niet altijd even goed. Het is een proces van telkens opnieuw de intentie vernieuwen om bewust in het leven te staan. Afgelopen maandag las ik in de standaard een leuk artikel: 'Leven met minder is vaak verrijkend' over "downshifting".

Wat is een downshifter?

Een downshifter is een persoon die ervoor kiest om uit de ratrace te stappen van het drukke leven, zijn stresserende baan aan de kapstok hangt en kiest om met minder geld bewuster te gaan leven. Zij worden ook “voluntary simplifyers” genoemd.

Om eerlijk te zijn trekt mij dit enorm aan. Het lijkt me een heerlijk gevoel helemaal onafhankelijk te zijn en met minder toe te komen. Anderzijds lijkt het me gigantisch moeilijk afscheid te moeten nemen van mijn gadgets, auto, reizen, etc...
Ik wou er graag wat meer over weten en ging daarom wat op onderzoek naar wat literatuur over "leven met minder".

Positieve en negatieve ervaringen van het Downshiften

Jeanine Schreurs heeft onderzocht wat de positieve en negatieve ervaringen van "leven met minder" zijn. Dit deed ze bij de Universiteit van Maastricht en heeft geleid tot het proefschrift Living with Less: Prospects for Sustainability

Over de positieve ervaringen die downshifters ervaren schrijft ze:

  1. Uitdaging: rondkomen met minder, je uitgaven aanpassen aan de nieuwe financiële standaard wordt gezien als een competitie-element.
  2. Budgetteren: het maken van een financiële planning, er slagen in het opvolgen van dit plan
  3. Financieel effect: het rondkomen met minder, besparen, minder schilden, mogelijkheid om speciale aankopen te kunnen doen
  4. Persoonlijke groei en ontwikkeling: leven met minder blijkt ook een enorm leerrijke ervaring, de ontdekking van nieuwe kanten van zichzelf zoals groene vingers, een geboren doe het zelver, nieuwe hobby's, tijd om te lezen, ...
  5. Psychische / emotionele effect: toename van zelfvertrouwen, persoonlijke trots, onafhankelijkheid en autonomie, toegenomen zelfkennis en vertserking van de persoonlijkheid
  6. Post-materialisme: het loskomen van materialisme en de onthechting aan materiële zaken
  7. Sociaal effect: de sociale banden met familie en vrienden worden versterkt
  8. Kwaliteit van leven: meer rust, minder stress, avontuurlijk en creatief leven, betere lichamelijke conditie als gevolg van beter voedsel en meer beweging

Uiteraard zijn er ook negatieve ervaringen:

  1. Spanningen binnen het gezin en familie: doordat je het met minder moet doen, zijn er ook keuzes te maken en dit kan voor spanningen zorgen
  2. Armoede: soms is er gewoon te weinig om rond te komen
  3. Inleveren: het gevoel dat je bepaalde zaken niet meer kunt kopen wordt vaak als negatief ervaren (op korte termijn?)

Hoe zou jouw leven als Downshifter er uitzien?

Schrijf gerust bij de reacties wat jij van downshiften vindt en of jij een leven als downshifter zou kunnen leiden.

Naar aanleiding van de blogkermis over mindfulness kreeg ik dit onderstaande bericht toegestuurd van Luk. Ik vond het inspirerend en vroeg hem of ik het hier kon publiceren. Het mocht, graag zelfs! Een gastblogger dus, een leuk idee... dus als jij ook zin hebt om iets te schrijven op mijn blog (over persoonlijke groei), graag !

Mijn eerste passen met Mindfulness

Wanneer ik me aarzelend op het pad van mindfulness begeef, lees ik daarover alles wat ik in handen kan krijgen. Zelfs de teksten van Coach Jan!
Het nadeel is dat ik sneller lees dan dat ik vorder in de techniek, in de methode. Ik wil al alles lezen over lopen wanneer ik nog maar amper kan stappen.

Op die manier geraak je wel meer en meer geïnteresseerd, heb je wel veel lettertjes gekauwd, maar als je niets noteert of memoriseert geraak je soms wel in de problemen.

Zo vindt je de zinnen, de mantra's als het ware, die je in gedachten kan formuleren als je ademt of stapt en ademt, in elk boek wel terug. Twee regeltjes op pag. 7 van één boekje, dan weer vier zinnen op een andere bladzijde, en dan weer een variant daarop in een volgend boek.

Maar als je dan door de straten, de velden of het bos wandelt, en je wil een beetje stappend mediteren/ademen, dan zit je met een probleem. Hoe ging dat nu weer? Wat moest ik zeggen? En als je dan thuiskomt, moet je terug door al die werken en werkjes gaan snuisteren om die mantra's terug te vinden.

Daarom was ik begonnen om ze een beetje op één plaats te verzamelen. Ik zou het zelfs kunnen afdrukken, altijd op zak dragen, en als ik dan 10 minuutjes moet stappen kan ik beginnen:

1,2,3,in
1,2,3,uit
Ik adem in
Ik adem uit
...

Hier volgt een bloemlezing van wat ik al verzameld heb: Lees de rest van het artikel

Page 1 of 24:1 2 3 4 »Last »
bottom-img