DaanVorige week had ik met Daan Buckinx een prettig gesprek over de Kernkwadranten van Ofman. Daan is schrijver van de blog die ik graag volg: "Groeien voor beginners". Hij schrijft over zijn passie, namelijk "groeien" en hij wil andere mensen inspireren om ook te groeien.

Samen hebben we zijn kernkwadrant opgesteld. Hij had dit al eerder eens gedaan, maar vond het toch de moeite waard om dit opnieuw te doen. Hij vond het een leuk idee en gaf me toestemming om dit te publiceren. Zo kun jij ook een kernkwadrant voor jezelf opstellen!

Het kernkwadrant van Daan Buckinx

Voor het kernkwadrant van Daan zijn we gestart met de uitdaging, omdat Daan heel erg goed is in het verwoorden van zijn doelen, van zijn uitdagingen. Nadien is het de bedoeling om uitdaging én kwaliteit terug te verbinden. Om het je als lezer gemakkelijk te maken staan de vragen in het zwart, de antwoorden in het blauw.

1. Jouw uitdaging

Een tijdje terug heb je een erg knappe beslissing genomen. Stoppen met cannabis, stoppen met je betaalde job, beginnen met gezonder te leven, ...
Je neemt je leven in handen, je start met persoonlijke ontwikkeling. Als we dit in 1 woord zouden omschrijven, wat zou dat dan zijn? Ik dacht zelfbewust leven, maar misschien zie jij een ander woord de het beter verwoord? Dit is jouw uitdaging.

Ik zou mijn uitdaging inderdaad ook omschrijven als zelfbewust leven. Want dat heb ik lange tijd niet gedaan. Ik leefde bijna enkel reactief ipv proactief. En ook al las ik de laatste jaren heel veel over persoonlijke ontwikkeling e.d., toch deed ik er niet genoeg mee. Maar ik werd er mentaal steeds meer van overtuigd dat er dingen moesten veranderen. Dat ik dingen wou veranderen. Die beslissing heb ik nu genomen. En enkele gevolgen daarvan zijn nu al te zien (zijn). Ergens ben ik daar heel tevreden over. Maar ergens ben ik toch nog ontevreden, omdat ik nog zoveel wil doen. Maar ik weet ook dat de eindbestemming niet het belangrijkste is. Ik kan beter genieten van de reis.

Als ik zelfbewust wil leven, is het belangrijk dat ik niet verval in mijn oude denken en doen. En dit kan ik doen door meer na te denken over mijn toekomst en wat ik wil bereiken. Door langetermijndoelen te stellen en plannen te maken om deze doelen te bereiken. Maar ook door KT-doelen te stellen om de LT-doelen te bereiken. En vooral ervoor zorgen dat ik gemotiveerd blijf om mijn doelen te bereiken en om elke dag te plannen.

Het komt er dus op neer dat ik bewuster mijn leven in handen neem.

2. Jouw valkuil

Deze uitdaging is het positief tegenovergestelde van jouw valkuil.  Kun jij een woord bedenken die je zou omschrijven als jouw valkuil. Dat is iets wat je bij anderen bereid bent door de vingers te zien, iets wat anderen jou een tijdje verweten (toen je je uitdaging nog niet had aangepakt)?

Deze negatief tegenovergestelde term van jouw uitdaging is jouw valkuil.

Procrastineren, oftewel uitstelgedrag, is mijn valkuil. Ik zou het ook onbewust leven kunnen noemen. Het procrastineren komt hier ook uit voort. (maar dat komt op hetzelfde neer). Ik heb heel mijn leven eigenlijk al de neiging om dingen uit te stellen.

Op school was ik bijvoorbeeld iemand die mijn examens pas op het laatste moment begon te leren. Dat kwam, afhankelijk van de hoeveelheid leerstof, vaak neer op nachtwerk, maar het ergste was dat ik hierdoor ook nog eens goede resultaten haalde. Tot de laatste jaren van het middelbaar was ik ook altijd één van de “besten van de klas”. Vanaf toen en ook tijdens mijn studies Marketing studeerde ik iets meer op voorhand, maar het bleef beperkt. Ik studeerde wel af met onderscheiding, maar ik wist dat het beter kon. Ik was er niet tevreden mee. Het moest met grote onderscheiding zijn.

Ook op andere gebieden procrastineer ik (soms), bv. op gebied van communicatie. Maar dus ook bij de belangrijke dingen van het leven. Waar ik naartoe wil op lange termijn. Als ik niet echt moeite doe om hieraan te werken, dan laat ik alles aanslepen. En dan leef ik weer reactief.

Daarom heb ik er wel begrip voor dat andere mensen procrastineren. Ik begrijp hen. En dan ben ik tenminste niet de enige. En ik ben dit ook al verweten wanneer ik (als) probeerde om andere mensen bewuster te laten leven. Bijvoorbeeld als ik andere mensen aanraadde om te stoppen met het roken van sigaretten, kreeg ik soms de reactie dat ik zelf nog blowde. Ergens wel terecht.

3. Jouw kwaliteit

Een valkuil komt voort uit jouw kwaliteit. Je valkuil is dus teveel van het goede van je kwaliteit. Hoe zou jij die kwaliteit van je omschrijven? Het is iets waarin anderen jou erg waarderen, wat jij gewoon vindt bij jezelf, iets wat je bij anderen vanzelfsprekend vindt? Dit is jouw kwaliteit.

Mijn kwaliteit is mijn positiviteit/optimisme. Ik heb altijd al een positieve instelling gehad. Toen ik jong was zei ik altijd “ik ben een optimist tot in de kist”. Dat zeg ik nu niet meer. Ook na mijn dood zal ik een optimist blijven. ;)

Wat er ook gebeurt, ik denk altijd dat alles wel goed zal komen. Om terug te gaan naar mijn schooltijd: hoe laat het ook was, en hoe weinig ik op dat moment ook had gestudeerd, ik wist dat ik het examen zou halen. En dat gebeurde dan ook, op enkele uitzonderingen na.

Ik probeer altijd het beste in mensen en situaties te zien en daardoor klaag ik zelden. Vooral toen ik nog op de technische helpdesk werkte, viel dit op. Ik heb duizenden calls genomen en was altijd extreem vriendelijk. Hoe kwader de klant werd (want dat gebeurt ook als je je job goed doet :) ) hoe vriendelijker ik werd. Dit was echter niet bij iedereen het geval. Regelmatig hoorde je wel iemand die zich niet meer kon inhouden uitvliegen. En iedereen had natuurlijk zijn verhalen over bepaalde ‘rotklanten’. Ik deed daar liever niet aan mee. Andere mensen vonden het dus wel speciaal dat ik altijd zo rustig en vriendelijk bleef. Maar ik kon niet anders.

Toen ik na een lange periode opleiding geven terug meer calls moest nemen, werd ik het wel snel terug beu. Ik werd zelfs één keer een beetje kwaad op een klant. Dat was voor mij een teken dat ik weg moest. Want dat was een teken van ...

4. Jouw allergie

Je allergie is het tegenovergestelde van je kwaliteit. Het is iets wat je in jezelf zou verafschuwen, iets wat aderen je aanraden te relativeren? Kun je zoiets bedenken? Kun je dit in 1 kernwoord omschrijven?

... negativiteit. Dat is een makkelijke. Ik kan er niet goed tegen als andere mensen klagen en negatief zijn. Ik kan het wel een tijdje verdragen door gewoon zelf positief te reageren, maar als de negativiteit blijft dit duren, dan worden de grenzen van mijn positiviteit afgetast.

Weer in het call center heb ik aan sommige extreem negatieve mensen zelfs gevraagd om niet meer langs mij te gaan zitten, gewoon omdat ik niet wou verdragen hoe zij op situaties reageerden. Ik probeer zelf negatieve mensen ook zoveel mogelijk te vermijden.

Als ik dit aan andere mensen vertel, krijg ik soms idd wel de reactie dit te relativeren. Geklaag is zo normaal geworden dat veel mensen zich hier niet aan storen. Klagen schept ook een band. Maar daar doe ik ook niet aan mee. Als iemand klaagt, denk ik onmiddellijk in oplossingen. In manieren om negatieve ervaring om te buigen in iets positiefs. Of ik zoek oplossingen om dingen te verbeteren. Dit willen sommige mensen dan weer niet horen. Sommige mensen willen gewoon klagen om te klagen. Dat is prachtig, maar ze moeten het niet tegen mij doen. :)

Op zoek naar evenwicht tussen uitdaging en kwaliteit

Je kwaliteit en valkuil is in oorsprong iets van jezelf. De uitdaging en je allergie is bij oorsprong iets van de ander, iets wat je bij de ander opmerkt. De uitdaging is eigenlijk de kwaliteit van die ander als hij niet in zijn valkuil (jouw allergie) zit.

Nu wat we heel vaak doen is: volledig voor onze uitdaging gaan. Dat is zoals lopen op 1 been. We vergeten hierbij dus ook ons ander been, namelijk onze kwaliteit.

Heb je het gevoel dat je een evenwicht gevonden hebt tussen je uitdaging en je kwaliteit? Of leef je momenteel volledig in je uitdaging? Of hoe zie jij het?

Dit is iets moeilijker om te beantwoorden. Ik denk dat ik op dit moment nog altijd 'te positief' ben voor de situatie waar ik in zit. Ik zie een heel positieve toekomst voor me en ik weet wat ik wil. En ik weet ook wat ik moet doen om te krijgen wat ik wil. Maar ik doe er nog te weinig voor. Ik leef niet bewust genoeg. Misschien loop ik dan teveel op het been van mijn kwaliteit?

Ik vind dus dat ik meer voor mijn uitdaging moet gaan. Want ik weet dat ik dat kan. En ik ben al bepaalde uitdagingen aangegaan. Maar ik vind dat het niet snel genoeg gaat. Daar is er dus wel ergens een onevenwicht. Al ben er ik natuurlijk zeker van dat alles uiteindelijk goed komt. :-)


Ter afronding

Daan, hoe was het voor jou om dit te maken en heb je er iets aan gehad?

Ik vond het heel interessant en verhelderend om hierover na te denken. Ik had dit vroeger dus al eens gedaan, maar toen stond er ik niet zo lang bij stil. Toen begon ik wel met de kwaliteit, maar het resultaat was ongeveer hetzelfde. Als valkuil had ik
toen "gebrek aan voorbereiding" en als uitdaging "meer en eerder voorbereiden" genomen.
Maar nu zie ik het groter. Het is echt mijn uitdaging om zelfbewust en gefocust te leven. Het procrastineren is ergens een gevolg van het ongefocust/onbewust leven. Dat laatste is misschien toch eerder de valkuil, al zijn de twee wel nauw verbonden.
Het is voor mij dus nog duidelijker geworden waar ik aan moet werken. Want er is nog heel veel dat ik wil doen en net daarom is het belangrijk dat ik gefocust ben en blijf.
In short, ik vond het zeker dus de moeite waard om dit opnieuw te doen!

Zelf aan de slag?

Wil je graag meer informatie over het het kernkwadrant?

Ontvang gratis het werkboek leren reflecteren, met de uitleg over het kernkwadrant en een extra methodiek om te reflecteren.

Vul hier jouw naam en emailadres in (de download start onmiddellijk), je ontvangt vanaf dan ook de tweemaandelijkse nieuwsbrief (uitschrijven is heel erg eenvoudig):

Andere artikels die je misschien interessant vindt: