Enkele uren geleden zei ik nog tegen iemand dat ik de voorbije weken minder zin had om te schrijven, en kijk eens aan.... hier schrijf ik een nieuw artikel.
Soms kan er vanuit het niets iets ontstaan, en dat is ook deze keer het geval.
Ik lees momenteel opnieuw het boek Mindfulness van David Dewulf. Op een of andere manier roept het mij al een tijdje.
Enkele jaren terug heb ik fase 1, nl. de 8 weken, van de mindfulness training gevolgd. Nu heb ik enorm veel zin om ook de andere fases te starten. Deze zomer zou ik kunnen deelnemen aan fase 3. Het enige wat me momenteel tegenhoudt is het feit dat ik dan 7 volle dagen van huis ben en dus ook Leen en Marie moet missen (dat ik dat nog zou schrijven 
)
Deze fantastische tekst van De Dalai Lama wil ik graag delen met jou. Deze tekst staat ook in het boek van David Dewulf.
De paradox van ons tijdperk
We hebben grotere huizen,
maar kleinere families.
Meer comfort,
maar minder tijd.
Meer diploma's,
maar minder gevoel.
Meer kennis,
maar minder inzicht.
Meer experts,
maar meer problemen.
We zijn helemaal naar de maan gegaan en terug,
maar we hebben moeite om onze buur te ontmoeten.
We bouwen meer computers,
maar hebben minder communicatie.
We hebben veel kwantiteit,
maar weinig kwaliteit.
De mindfulness training is inderdaad erg waardevol. Tijd dat ik er ook nog eens naar teruggrijp
Er ontbreekt een stuk:
These are times of fast foods
but slow digestion;
Tall men
but short character;
Steep profits
but shallow relationships.
It’s a time when there is much in the window,
but nothing in the room.