Mijn wens
Een tijd geleden heb ik mijn wens geuit om een boek te schrijven. Sinds toen gebeurden er echt gekke dingen:
- Annelies, een collega, sprak mij ook aan over haar wens om een boek te schrijven
- We spraken een namiddag af om te brainstormen over onze ideeën
- We stelden een plan op met deadlines, elk voor z'n eigen boek
Het sneeuwbaleffect
Daarna begon ik ijverig te schrijven en kreeg het ene idee na het ander, echt een sneeuwbaleffect.
- Ik kon het niet laten om hierover een artikel te schrijven, want wie had ooit gedacht dat ik een boek zou schrijven?
- Een website kon volgens mij niet ontbreken om over het boek te vertellen en om de reeks workshops die ik erover zal geven kenbaar te maken
- Ik vroeg op maandagmiddag wie zin had om deel te nemen aan de Try-Out Groep. Een dag later had ik 9 deelnemers. Dit was razendsnel!
- Enkele dagen geleden gaf Karine mij een tip ivm een mogelijke uitgeverij
En dat in enkele weken tijd. Ik krijg hier zoveel energie van!
Van wens naar realiteit
Ik schreef in het verleden al meermaals over:
- Wat doe jij met jouw verlangens?
- Hoe wensen werkelijkheid worden
- De creatiespiraal: van wens naar realiteit
- en heel recent: De weg uit jouw crisis is verandering
Een natuurlijk proces
Wat me terug opvalt is dat alles een "natuurlijk" proces doormaakt. Het best kan ik dit duiden met deze creatiespiraal van Marinus Knoope:
Al een tijdje had ik de wens om een boek te schrijven en kon me er zeker al een beeld van maken. Ik wist wat het was. Op een gegeven moment had ik voldoende zelfvertrouwen om er ook in te geloven en begon er zachtjes en voorzichtig over te praten met andere mensen. Ik onderzocht of het eigenlijk wel mogelijk was en stelde een plan op. De beslissing was gevallen, ik ga ervoor... en nu handel ik. Als ik het zo bekijk ben ik door het moeilijkste deel van de creatiespiraal.
Wil je op de hoogte blijven van het boek dat ik schrijf?
Wil jij jouw wens delen?
Wat zijn jouw dromen en verlangens voor komende maanden / jaren?
Deel jouw wens hieronder bij de reacties.. Je zal ervan opkijken wat dit met jou (en je omgeving) zal doen!
Groetjes
Jan
Ik wens, ik wens……
Ik wens dat ik meer balans kan vinden in mijn wensen….
Niet concreet genoeg? Niet smart genoeg?
Ik wens evenwicht tussen in- en ontspanning: tussen werk, sport en vrije tijd.
Ik wens dat ik beroepshalve een evenwicht kan vinden tussen onderwijs, coaching en workshops geven.
Ik wens het examen van coaching-counselling goed af te leggen.
Ik wens dat ik mezelf een gezonder eetpatroon kan opleggen.
Marjan, ik wens je veel succes met jouw doelen. Ze lijken me heel erg realistisch. Kun je je voorstellen dat je ze al bereikt hebt en wat de genomen stappen dan zijn?
Ja hoor….Ik ben er natuurlijk al mee bezig……Alleen een laatste zetje nodig…..En af en toe, of eigenlijk dikwijls slaat de twijfel weer toe….
Mijn wens voor de komende jaren is : Het teruginden van mijn zelfvertrouwen en ik plannen die ik in mijn hoofd heb kan doorzeten en mij niet door collegae en gezin van mijn plannen laat afhouden.
Opnieuw leer me te ontspannen en me niet laat opjagen.
Kortom weer het tevreden gevoel hebben met mezelf .
Mooi Gonny en dank je om dit te delen. Wat heb jij nodig om dit te realiseren?
wat ik nodig heb is mijn zelfvertrouwen weer opkrikken
Tegen collega direkt zeggen wat ik er van vind,
Ik heb nogal de neiging om de fout bij mij te zoeken daardoor word ik onzeker .
Of ik vlieg van het een naar het andere Er schieten me van alle ideeen te binnen maar kom er niet toe
In huis twee puberzonen die ik dan ook verkeerd bejegen.
Door mijn baas word ik als waardevolle collega gezien maar het voelt niet zo.
dag Gonnie
zijn er momenten dat het goed loopt met je zonen? kan je die koesteren? welke momenten zijn dat en wat is er dan anders?
Mijn grootste wens is dat ik mijn leven terug volledig in eigen handen krijg. Dat instanties op zijn minst stoppen met te bepalen wat ik of mijn kinderen in mijn leven nodig hebben. Moesten ze dan uiteindelijk ook nog de hulp kunnen geven die we WEL echt kunnen gebruiken dan zou het helemaal fantastisch zijn, maar zover durf ik zelfs niet dromen.
Ben eigenlijk al blij als ze zouden stoppen met HULP te bieden die heel mijn leven overhoop gooit en dat ze eens willen kijken wie ik ben en me niet meer bezien als het stereotype dat ze in hun hoofd hebben zitten.
Christel, je hebt het gevoel dat ze niet meer kijken naar jou en je gezin maar als een nummer. Mag ik dat zo samenvatten? Heb je zicht om de hulp die je nodig hebt en wat heb je nodig om dit bespreekbaar te maken? Veel succes hiermee!
Het is meer als bekeken worden als een nummer, Het heeft meer te maken met stereotypering. Ik heb 1 eigenschap, armoede, en daar plakken ze dan al de “wetenschappelijk” bewezen stereotyperingen achter. Vanuit vooronderstellingen wordt dan de hulpverlening opgestart, maar niet vanuit mijn reële situatie. Ik heb een heel duidelijk zicht op de hulp die ik nodig heb, en vraag die ook al 3 jaar. Hoe ik dit moet bespreekbaar maken is iets anders, er wordt a priori vanuit gegaan dat ik niet doe wat ik zeg, of zeg wat ik doe. Staat ook letterlijk zo in mijn dossier” Moeder is een inteligente vrouw die weet wat de sociaal wenselijke antwoorden zijn maar niet uitvoert wat ze zegt” Niet echt simpel om dit te keren als het enige verweer dat je hebt een gesprek is. Maar ik blijf er wel in geloven en blijf proberen om ze te laten zien dat ik echt doe wat ik zeg.
Het enige alternatief dat me te tot nu toe is aangeboden is me van de domme houden, alles slikken dat ze me zeggen, de hulpverleners altijd gelijk geven, ook als ik vind dat ze ongelijk hebben. Alleen druist dat zo fel tegen mijn natuur in dat ik dit nooit zal kunnen.
Ik wens…
het probleem is dat ik zo veel wens… er is de afgelopen maanden zoveel negatiefs gebeurd waar ik een positieve wending probeer aan te geven maar het lukt allemaal niet zo. Mijn man heeft me verlaten, de kinderen willen niet naar hun pa gaan (ze worden wel verplicht maar dat eindigt altijd in gezeur, discussies, ruzie met mij, zowel van de kinderen als van mijn ex-man, ik zit op dat gebied echt tussen 2 vuren), ik heb geen werk en geen recht op een uitkering omdat ik veel jaren geleden mijn (vast) werk opgegeven heb om bij mijn ex-man te gaan werken. Ik doe hard mijn best om werk te vinden door een opleiding te volgen en veel te solliciteren, ondanks het verdriet en de teleurstellingen verder te gaan met mijn eigen leven… maar het loopt momenteel allemaal uit op meer teleurstellingen…
Ik wens dus een leuke inspirerende job (of een eigen winkeltje of een boerderijtje waar ik met honden en katten kan werken), de kans om mijn eigen leven te leiden waarbij ik financieel, emotioneel en geestelijk niet afhankelijk ben van anderen. Ik wens de kans om gelukkig te zijn, geestelijk tot rust te komen en op mijn eigen benen te staan.
Dank je wel voor jullie verhaal.
Ik hoop dat jullie wensen in 2010 vorm krijgen.
ik wens dat mijn waarden en mijn zelfbeeld die ik terug helder voor de geest gekregen heb in de loop van het voorbije jaar, in het komende jaar het licht aan mijn horizon blijven en niet opnieuw zullen vertroebelen.
Dag isaluk, klinkt heel mooi. Wat heb jij nodig om je teruggevonden waarden en zelfbeeld niet te laten vertroebelen? Veel succes ermee! Fijne feestdagen
Ik wens dat ik in 2010 kan uitgroeien tot een persoon die ‘s morgens glimlanchend de dingen groet en na een uitgebreid ontbijt ontspannen naar het werk vertrekt.
Ik wens dat het me lukt om op het werk respect afdwing door conseqeunt grenzen te trekken en me desondanks als persoon toch geliefd te voelen.
Ik wens dat ik gezonde aandacht aan mijn kinderen kan blijven schenken maar vooral dat ik me aan mijn partner opnieuw durf laten zien zoals ik ben.
Ik wens dat ik zorgzaam leer omgaan met mezelf om zo mijn endogene depressie de baas te kunnen
En ten slotte wens ik dat mijn verlangen om op zelfstandige basis concrete vorm mag krijgen in 2010
Deze zinnen positief verwoorden heeft me veel tijd gekost; ik ben benieuwd wat het teweeg brengt.
Dag Els
Dank je wel om dit allemaal te delen. Ik hoop dat jouw wensen in 2010 mogen werkelijkheid worden. Je hebt alvast een heel belangrijke stap gezet: het uiten
Veel succes!
Jan
Ik wens voor 2010 een verdere groei van de Creatieve Wereld, de organisatie die kwetsbare kinderen wereldwijd helpt om met creativiteit als middel in hun kracht te komen. Door hun begeleiders train-de-trainer te bieden in dans, drama, circus, kunst, muziek en theater ontstaat er een duurzaam aanbod voor de kinderen.
Ik zie mezelf over straat lopen in een bonte stoet met 12 andere creatieve trainers in La Carpio, een sloppenwijk van 20.000 inwoners in Costa Rica. Kinderen lopen zingend, dansend en jonglerend achter ons aan, Ouderen staan tevreden kijkend met elkaar te praten, de volwassenen dansen, delen eten en zien hun toekomst optimistisch tegemoet. We hebben daar 100 jonge mensen van 15-25 jaar opgeleid in dans, muziek, jongleren, kunst en theater en hebben er daarmee voor gezorgd dat zeker 2000 kinderen het komend jaar met meer creativiteit, zelfvertrouwen, energie en bewust van hun talenten vooruit kunnen.
Ik wens dat deze Creatieve Wereld Tour naar Costa RIca in mei plaats kan vinden en dat er een cameraman mee kan om dit fantastische concept vast kan leggen zodat in de toekomst over de hele wereld dit soort projecten plaats kunnen vinden. Hiermee empoweren we de nieuwe generatie in hun eigen omgeving om zelf hun toekomst vorm te geven. Ondernemerschap, creatief denken, verantwoordelijkheid nemen, samenwerking en de onderlinge verstandhouding wordt bevordert.
Het is mijn wens om in 2010 vervolg te geven aan eerdere projecten in Bosnie, Tanzania en Nederland. Om het bestaansrecht van de Creatieve Wereld te promoten en aan de wereld te laten zien hoe gedreven ik ben om dit uit te dragen neem ik me voor om in november 2010 in New York de marathon te gaan lopen jonglerend met 3 ballen. Ik zie mezelf over de streep komen in New York met op mijn rug Nick Vujivic, de man zonder armen en benen uit Australie, de man die het toonbeeld is van hoop, liefde en wat je allemaal kunt bereiken in het leven. De ballen hebben als tekst PEACE LOVE JOY
Het is mijn wens dat veel mensen uit de hele wereld het gedachtegoed van de Creatieve Wereld op nemen om hun creatieve kennis, passie en talenten te delen met onze naasten. Laten we zo allemaal bijdragen aan een mooiere wereld in vrede, liefdevol, met respect voor de aarde en vooral veel plezier. Het leven is te mooi om altijd serieus te nemen.
Rik, wat een knappe wens voor 2010!
Ik heb de indruk dat die wens al heel erg concreet is. Wat heb jij nodig om deze wens te realiseren en wie of wat kan je daarbij helpen?
Groetjes
Jan
Mijn wens voor 2010 is een eigen zaak waarin ik al mijn creativiteit en andere bekwaamheden kwijt kan, zoals goed naar mensen luisteren en hen adviezen geven, mijzelf in hen inleven en qua creativiteit mooie landelijke meubeltjes opknappen in een mooie lichte en warme werkplaats op een fantastische plek waar ook mijn hondjes bij me kunnen zijn en deze verkopen vanuit een mooie ruimte. Mijn creativiteit stroomt volop en alles wat ik aanraak is een succes! Dit geeft mij vreugde en voldoening en er zijn altijd mensen die van mijn diensten gebruik maken. Ik verdien er een goed inkomen mee. Ik heb altijd genoeg geld op mijn bankrekening en ben schuldenvrij. Ik ben liefdevol en geliefd en vind overal liefde. Ik heb een stralende gezondheid en heb heel veel energie! Ik voel me geweldig en hou van het leven! Ik ben dankbaar voor alles wat ik kan en wat ik heb! Ik ben bereid te veranderen en vertrouw erop dat al het goede naar mij toekomt op de juiste plaats en op het juiste moment en zo is het!
Liefs,
Corry
Knap Corry ! Ik wens je het allemaal toe
Ik wens ooit vrede te kunnen nemen met wie ik ben, en wat ik ben, ik wens men doelen te kunnen waarmaken, men hoofd te kunnen leegmaken, en te kunnen verder gaan met men leven, ik wens mezelf beter te leren kennen. Ik weet dat het allemaal heel egoïstisch klinkt..
Maar dat is waar ik al jaren van droom. om eindelijk mezelf in de spiegel te kunnen zien, en mezelf te aanvaarden .
Hoi Pol, dat klinkt helemaal niet egoïstisch, het klinkt heel erg oprecht en congruent! Is er dan iets wat je momenteel niet toelaat om jezelf te zijn? Heb je dit al ooit besproken met een coach/therapeut? Die kunnen je hierbij zeker een stapje vooruit helpen.
Hi Jan,
euhm, ik reeds ervaring met psychotherapie…. meestal wel goede ervaring … Maar er zit zoveel in men hoofd, dat zo’n dingen meestal veel te lang duren, snap je… maar met een coach heb ik zelf geen ervaring …
grote probleem is ook, dat ik schik heb, dat zo’n dingen immens duur zijn, en aangezien ik een zeer strak budget heb ( ik studeer terug) schuif ik die dingen maar op de lange baan voor me uit ….
en of er dingen zijn die me niet toelaten om mezelf te zijn… anyway.. thx for the post…
Hey Pol, die dingen kunnen inderdaad wel een tijdje duren. Weet dat er bij de meeste coaches / therapeuten ook een sociaal tarief mogelijk is. Bij mij is dit in elk geval mogelijk. We bekijken dan wat financieel haalbaar is. Zorg gaat voor financiën!