Deze zomer volgde ik de trainersopleiding Mindfulness. Het was een mega leerrijke ervaring. Vooral ook op vlak van mijn eigen persoonlijke ontwikkeling. Sinds die week zien mijn dagen er helemaal anders uit. Wat ik al veel langer wou doen, heb ik nu ook kunnen realiseren: veel meer tijd nemen voor mezelf en zelfinzicht. Ik schrijf hier binnenkort iets meer over.
Stiltedag
Een van de oefeningen die we er voorgeschoteld kregen was een stiltedag. Die begon al de dag ervoor om 20u00 en eindigde de dag erna om 9u00. Voor wie het in uren wil: een totaal van 37 uur stilte. Er werd gevraagd om niet te spreken, niet te lezen, geen gsm of contact met de buitenwereld, geen internet, .... enkel contact met jezelf. Een oefening om contact te maken met het hier en nu.
Er was erg veel weerstand tegen deze stiltedag. Ikzelf en vele anderen zagen dit niet goed zitten. Wat met onze gezellige babbels? Geen contact met het thuisfront? Geen nieuws?
De eerste avond, na de meditaties, schonk ik mezelf een thee in en nam plaats op het terras aan de oever van de grote zwemvijver (hiernaast zie je er een fotootje van). Het was heel erg stil. Het was alsof ik dat meer nog nooit had gezien: vissen die aan de oppervlakte kwamen, zwanen die passeerden, een groep eenden die neerdaalden op het meer, ... Erg prachtig.
De volgende dag kwam ik mezelf heel vaak tegen. Niet kunnen communiceren, niet kunnen bezig zijn... als snel kwam ik al mij vluchtmechanismes tegen: praten, humor, social media, lezen, nieuws, etc...
Het blaadje sla
Een leuke anekdote van toen we 's middag aten. Ik deelde een tafel met een andere deelneemster buiten op het terras. Plotseling kwam er een vleugje wind die een blaadje sla uit mijn bord, over tafel, recht in het bord blies van de andere persoon. Kijk... wij schoten allebei in een gigantische lachbui... vooral omdat we niet mochten communiceren. Je ziet... zelfs van zoiets kan een mens dan genieten 
Wat me verder ook opviel was, toen de stilte doorbroken werd de dag erna, hoe luid het geluid klinkt van mensen die praten. En, hoe snel we allemaal weer in onze oude patronen terecht komen. Leven in het hier en nu is een geschenk, maar een uitdagende opdracht.
De stilte is een aanrader en hiermee bedoel ik niet "gewoon even niet praten". Ik bedoel even tijd nemen om afstand te nemen en als het ware toeschouwer te zijn van wat er is.
Dankzij deze stilte ben ik me bewust geworden dat ik in het leven dat ik leidde erg weinig tijd nam voor mezelf en voor de mensen waarmee ik samenleef. Hieraan verander ik nu iets.
Zelf stilte ervaren?
Via het instituut voor aandacht en meditatie (IAM) is het mogelijk verschillende meditatiedagen in stilte te beleven. Je krijgt er altijd een heel goede uitleg en er zijn zowel ervaren mensen alsook mensen die er kennis mee willen maken.
Heb jij ook ervaring met stilte? Dan kijk ik heel erg uit naar jouw ervaring. Schrijf ze gerust bij de reacties. Alvast bedankt!
Lijkt me een leerrijke ervaring, maar niet voor langer dan een half uurke voor mij
Ik ben niet zo een zweverig type.
Mijn looptraining geeft me al genoeg “ik-besteed-aandacht-aan-mezelf” momenten.
Hoi Frank, lopen is voor mij ook heel lang een “aandacht-voor-mezemf-momentje” geweest en nog steeds.
In dat mediteren en de stilte heb ik ontdekt dat het ook echt even leeg kan worden en dat dat nog interessant is ook.
T’is inderdaad zo dat mediteren vaak als zweverig wordt bekeken. Het heeft dan ook een verkeerde naam. In de oorspronkelijke taal van Boeddha, noemde men dit Bhavana, in het Engels: Cultivation of the mind. Een beter woord in het Nederlans zou zijn: aandachtstraining of ontwikkeling van de mind / geest.
Anyway, inderdaad een heel erg leerrijke ervaring
Een indrukwekkende ervaring heel zeker! In deze drukke en soms hinderlijk lawaaierige wereld is stilte inderdaad een zalig maar helaas zeldzaam goed.
Ik heb van de stilte leren houden en doe er vaak node afstand van.
Inderdaad vrij zeldzaam dat een mens even niet productief moet zijn, kan stilzijn en even niet moet moeten