Een mens heeft veel verlangens of behoeften. Als jonge papa kom ik bij onze kleine Marie vooral de basale behoeften tegen: eten, drinken, slapen, toilet en liefde.
In een vorig artikeltje, nl. Gestalttherapie als levensvisie, beloofde ik je om iets meer te vertellen van wat een Gestalt is.
Wat is een Gestalt?
De term Gestalt komt uit het Duits en betekent letterlijk: gestalte, gedaante, vorm of zinvol geheel.
Het is een beeld dat we vormen in onze gedachten van wat we waarnemen en ervaren. Door dat beeld geven we betekenis aan wat we waarnemen zodat we het kunnen hanteren.
De letters O A T U hebben afzonderlijk geen betekenis, maar als we ze samenvoegen tot A U T O en we plaatsen dit binnen een bepaalde context, dan krijgt het de betekenis van een auto, een vierwielig voertuig, aangedreven door een motor, voor het transport van personen of goederen.
Dit ingewikkelde proces noemen we de vorming van een Gestalt.
Het circulair proces van een Gestalt
In het volgende voorbeeld leg ik uit hoe we de verschillende fases doorlopen in een Gestalt:
- Er is niets... een rustgevend gevoel, verder niets....: Rust
- Plots voel ik het... een grommend, samentrekkend gevoel in buurt van mijn buik: Sensatie
- Ik word het gevoel gewaar, geef er betekenis aan en noem het "honger": Bewust worden
- Ik denk na over wat dit nu betekent en wat ik wil doen, misschien iets eten of nog even wachten?: Energie
- Ik loop naar de frigo en neem een lekker yoghurtje (gezond blijven hé): Actie
- Ik eet het lekker op en maak dus contact met het eten: Contact
- Nadat ik het lekker yoghurtje heb opgegeten, doe ik verder waarmee ik bezig was... ik denk helemaal niet meer aan eten: Rust
De aandachtige lezer heeft misschien ook gemerkt dat er grote gelijkenissen zijn met de Creatiespiraal van Marinus Knoope, waarover ik een tijdje terug dit artikel schreef: Hoe wensen realiteit worden.
Wat doe jij met jouw verlangens en zie jij steeds verschillende mogelijkheden om er vorm aan te geven?
Dag Jan,
Vorig jaar tijdens een intervisie (die 1st als supervisie was opgezet) hebben we met een aantal mensen beroep gedaan op een Gestalttherapeut. Vanuit zijn “systeemdenken” boorde hij op eigen wijze enkele invalshoeken aan die heel complementair bleken te zijn met het ontwikkelings- en oplossingsgerichte coachen. Ik vond het ongemeen boeiend en ben er sindsdien ook nog wat meer over gaan lezen. Ik vind het bv. interessant om te zoeken naar de linken tussen pysuchologie en filosofie (geheel voor mezelf dan). Bij Hegel bv. die met het model van de “these” , “antithese” en “synthese” werkt, en waarbij een groeipatroon kan waargenomen worden (elke synthese is op zijn beurt weer een these). Om tot een dieper zelfbewustzijn te komen. En daarin spelen uiteraard ook de context en andere mensen een rol.