Vorig jaar tijdens een intervisie (die 1st als supervisie was opgezet) hebben we met een aantal mensen beroep gedaan op een Gestalttherapeut. Vanuit zijn “systeemdenken” boorde hij op eigen wijze enkele invalshoeken aan die heel complementair bleken te zijn met het ontwikkelings- en oplossingsgerichte coachen. Ik vond het ongemeen boeiend en ben er sindsdien ook nog wat meer over gaan lezen. Ik vind het bv. interessant om te zoeken naar de linken tussen pysuchologie en filosofie (geheel voor mezelf dan). Bij Hegel bv. die met het model van de “these” , “antithese” en “synthese” werkt, en waarbij een groeipatroon kan waargenomen worden (elke synthese is op zijn beurt weer een these). Om tot een dieper zelfbewustzijn te komen. En daarin spelen uiteraard ook de context en andere mensen een rol.