Je blijft maar ter plaatse trappelen. Maar, wat zit er eigenlijk vast?

In de mails die mensen me sturen, staat één zin opvallend vaak: "Ik blijf precies ter plaatse trappelen." Soms is het een variatie op die zin, zoals "ik geraak maar niet uit die spiraal", of "ik bots vaak tegen dezelfde obstakels". De woorden verschillen, maar het gevoel erachter lijkt sterk op elkaar.

Misschien herken je het. Je zegt al maanden dat het anders moet, tegen je partner, tegen een vriend of 's avonds tegen jezelf. En ondertussen zien je weken er ongeveer hetzelfde uit: dezelfde maandagochtend, dezelfde overvolle mailbox, dezelfde zondagavond waarop je denkt dat je er deze week echt werk van gaat maken. Dat is vermoeiender dan het klinkt, want je doet wel moeite, alleen komt ze nergens uit.

Ik ken dat gevoel ook uit eigen ervaring. Tot mijn dertig wist ik niet goed waar ik naartoe wou, en als ik het wel wist, veranderde het na een tijd weer. Mijn doelen waren onduidelijk, waardoor het leek alsof ik ter plaatse bleef trappelen.

Wat bedoel je met vastzitten?

"Ik zit vast" kan veel verschillende dingen betekenen, en het loont om even uit te zoeken wat het bij jou betekent. Weet je eigenlijk niet goed wat je wil, zodat elke richting even aantrekkelijk of even vaag lijkt? Of weet je het wel, maar durf je het nog niet uit te spreken, omdat iemand teleurgesteld zou zijn of omdat het veel zou veranderen? Of begin je telkens opnieuw, met een nieuw plan en goede voornemens, en val je na een paar weken terug in wat je altijd deed?

Je zegt al maanden dat het anders moet, en je weken blijven hetzelfde.

Het kan ook van alle drie een beetje zijn. Je hoeft hier nog niet te kiezen. Het helpt al als je merkt dat vastzitten niet één ding is, en dat de vraag erachter bij jou misschien een andere is dan je dacht.

Kijk naar één moment.

Grote vragen over je leven blijven vaak in je hoofd rondspoken, terwijl er in je week niets verandert. Daarom stel ik voor om bij iets kleins te beginnen.

Kies één recente situatie waarin je dat vastlopen voelde. Een vergadering waarin je iets wou zeggen en het toch niet deed, een zaterdag die je voor jezelf wou houden en die weer volliep, een avond waarop je je plan nog maar eens opzij schoof. Neem er een blad papier bij en schrijf drie dingen op. Wat wilde je daar eigenlijk? Wat deed je in de plaats? En wat maakte die andere keuze op dat moment moeilijk?

Schrijf op wat er komt, ook als het klein of een beetje raar lijkt. Het derde antwoord is vaak het interessantste. Daar zit soms een angst, een oude afspraak met jezelf, of iemand van wie je de reactie liever niet wil zien.